สะพานไม้แกดำ มหาสารคาม
สะพานไม้แกดำ อีกหนึ่งสะพานไม้เก่าแก่ในบรรยากาศแบบท้องทุ่ง เป็นอีกหนึ่งสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ของจังหวัดมหาสารคามที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์ และเที่ยวชม เพื่อสัมผัสของกลิ่นไอแห่งความเป็นชาวบ้านกับสะพานที่ทอดตัวยาวท่ามกลางหนองน้ำแกดำไกลสุดตากว่า 1 กิโลเมตร ท่ามกลางบึงบัวและพืชน้ำสีเขียวและความหลากทางธรรมชาติ ถือว่าเป็นสะพานสุด unseen อีกแห่งหนึ่ง ที่ควรค่าแห่งการเดินทางมาเช็คอิน
สะพานไม้แกดำ ตั้งอยู่ที่วัดดาวดึง อำเภอแกดำ จังหวัดมหาสารคาม เป็นสะพานไม้เก่า อายุราวกว่า 50 ปี ที่ชาวบ้านใช้เป็นเส้นทางข้ามอ่างเก็บน้ำหนองแกดำ โดยเชื่อมระหว่างบ้านหัวขัวกับหมู่บ้านแกดำ แต่ก่อนสะพานไม้นี่ทรุดโทรมาก ชาวอำเภอแกดำพร้อมด้วยกำลังทหาร ช่วยกันซ่อมแซมสะพานไม้ โดยหวังให้ชาวบ้านได้ใช้ประโยชน์และอนุรักษ์ไว้ให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษา รวมถึงพัฒนาสะพานไม้เก่าแก่แห่งนี้ ให้เป็นสถานที่ถ่ายภาพและเป็นแหล่งท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม
สำหรับการเดินทางไปสะพานไม้แกดำ เราเริ่มต้นจากกรุงเทพโดยตั้งใน google map ให้นำทางโดยพิมพ์ว่าวัดดาวดึง หนองแกดำ ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมงก็มาถึงศาลาของวัดดาวดึง เส้นทางก่อนถึงจะเข้าไปในหมู่บ้านหากหาไม่เจอก็ถามชาวบ้านแถวนั้นก็ได้ค่ะ เรามาถึงกันแต่เช้าตรู่เพื่อตั้งใจมาเก็บภาพของพระอาทิตย์ขึ้นซึ่งพระอาทิตย์จะขึ้นฝั่งตรงข้ามกับวัด เมื่อมาถึงก็จะเห็นป้ายและศาลเล็กๆซึ่งตั้งอยู่ข้างสะพาน ถึงแม้ที่เดินทางฟ้าจะครึ้มไปซักนิดแต่ยังถือว่าโซคดีที่พอได้เห็นพระอาทิตย์บ้าง
สะพานไม้ที่ทอดยาวไปยังอ่างเก็บน้ำหนองแกดำซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวตามธรรมชาติของอำเภอแกดำ มีเนื้อที่ประมาณ 1,000 ไร่ ครอบคลุม 3 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านแกดำ บ้านหัวขัว บ้านโพธิ์ศรี เป็นแหล่งน้ำธรรมชาติที่มีความสำคัญต่อชาวอำเภอแกดำ เพราะเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลา มีความหลากหลายทางชีวภาพทั้งสัตว์น้ำ พื้ชน้ำ เช่น บัวแดง แหน สาหร่ายหางกระรอก เป็นต้น นอกจากนี้ในหน้าหนาวยังสามารถพบเห็นนกเป็ดน้ำบินหนีหนาวมาจากไซบีเรีย มาอาศัยในบริเวณหนองแกดำด้วย
อ่างเก็บน้ำหนองแกดำ ยังมีความสำคัญต่อวิถีชีวิตของชาวแกดำโดยได้ใช้นำน้ำมาอุปโภค บริโภค ปัจจุบันหน่วยงานที่รับผิดชอบได้มีโครงการพัฒนาปรับปรุงหนองแกดำให้มีภูมิทัศน์ที่สวยงามเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ และยังใช้หนองแกดำในการจัดกิจกรรมงานประเพณีต่าง ๆ ของชุมชน เช่น ลอยกระทง บุญบั้งไฟ ถึงแม้ว่าทุกวันนี้จะมีการสร้างถนนราดยางข้ามไปอีกฝั่งหนึ่งแล้วก็ตาม แต่เราก็ยังเห็นชาวบ้านใช้มาใช้สะพานนี้ข้ามไปมาอยู่เรื่อยๆ
จากต้นสะพานฝั่งวัดดาวดึงพวกเราก็ค่อยๆเดินและหยุดชมความงามของสะพานรวมถึงวิวสีเขียวของพืขน้ำ ถึงแม้สะพานไม้เก่าแก่ได้รับการบูรณะใหม่ดูแข็งแรงขึ้น แต่ในความเป็นไม้เก่าที่ผสมอยู่ด้วยเวลาเดินก็ต้องระวังกันซักนิดค่ะ
ลักษณะของสะพานคือ ใช้ไม้ปักลงไปกลางหนองน้ำและตอกด้วยตะปูเรียงกัน สะพานจะไม่ได้ยาวเป็นเส้นตรงแต่เพียงอย่างเดียวแต่จะมีความโค้งในแต่ละช่วงดูสวยงามและอาร์ตไปอีกแบบ หากใครเคยไปเที่ยวสะพานซูตองเป้ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ลักษณะจะคล้ายกันเพียงแต่สะพานไม้แกดำอยู่ท่ามกลางหนองน้ำและบึงบัว ส่วนสะพานซูตองเป้อยู่ท่ามกลางแปลงนาข้าว
หันหลังมองกลับไปก็จะเห็นวิวของวัดดาวดึง ซึ่งเป็นฝั่งที่พวกเราเดินมา หามาช่วงเย็นฝั่งนั้นก็คงเป็นฝั่งที่พระอาทิตย์ตก
สะพานไม้เก่าแก่มีมนต์ขลัง ความผุพังของไม้บ่งบอกถึงหน้าที่ของมันว่าคงผ่านร้อน หนาวและฝน และอยู่คู่กับชาวบ้านมาช้านาน โดยปกติเราอาจจะเห็นสะพานที่สร้างด้วยไม้แบบนี้ข้ามหนองบึงมาเยอะ แต่ไม่ยาวมากขนาดนี้
เดินไปจนสุดสะพานก็ได้เวลาเดินกลับถือว่าเป็นการออกกำลังกายเบาๆในยามเช้าและได้สูดอกาศบริสุทธิ์ชมวิวอันแสนบริสุทธิ์ไปด้วย
ด้านข้างของสะพานมีรูปปั้นกบขนาดใหญ่ ถามชาวบ้านว่ากบนั่นมีความสำคัญยังไงถึงขนาดปั้นกันใหญ่ขนาดนี้ ได้คำตอบว่า หมู่บ้านแกดำเป็นหมู่บ้านที่กบอาศัยอยู่เยอะมาก ชาวบ้านที่นี่ก็นิยมบริโภคกบและลูกอ๊อดด้วย
สะพานแกดำ สะพานไม้แห่งชีวิต อีกหนึ่งสถานที่ท่องเที่ยวใหม่แห่งจังหวัดมหาสารคาม ที่อยากให้ทุกคนแวะมาทำความรู้จัก
ขอบคุณแหล่งที่มา www.paiduaykan.com
